|
تمام شب ها.تا روز و روزها تا شب
صدای زاری اندوهناک باران بود تمام هفته.هوای گرفته.اشک آلود به هم فشرده تر از بغض سوگواران بود تلاطم دریا.... همه حکایت آشفتگی.پریشانی شکست وحشت آشوب مرگ ویرانی درست آیینه قهر روزگار بود.... کنار آتش شب های سرد ظلمانی هزار گونه سخن بر زبان و لب خامووووش شراره هایی چون خون و خشم در دل ها شکوفه هایی بر خاک آرزویی پاک ستاره هایی در برق اشک یاران بود + نوشته شده توسط کیوان در دوشنبه سیزدهم اردیبهشت 1389 و ساعت
12:17 |
شخص دانایی را پرسیدند: چیست محبوب ترین عدد در اینترنت؟! فرمود: 18{+} چرا که وقتی خلایق آن را بینند بی اختیار عنان از کف دهند و چشمها را گشاد گردانند و آب از دهانشان چکه نماید و دست هایشان همی لرزد و در صورتی که لازم باشد از مرزها گذر کنند و در آخر نیز یا دست از پا درازتر باشند و یا احساس دست از پا درازتری نمایند و من همچنان در عجبم از راز این عدد!
+ نوشته شده توسط کیوان در چهارشنبه هفتم بهمن 1388 و ساعت
19:17 |
همه تشنه ایم اه ................. چه بگوییممممممممممممممممممممممممم
+ نوشته شده توسط کیوان در جمعه سیزدهم آذر 1388 و ساعت
18:10 |
دوست دارم خیلی چیزا بنویسم اما .............................................. نمیزارن درد دل مردم و بنویسم اما......................................................... نمیزارن همه ی ما تو فکر بی خیالی هستیم اما............................... نمی تونیم
می گویند صدای دهول از دور خوش است اما این دهول بی صدا است زندگی سخت است اما زنده بودن سخت تر
بخواب کورشم که ایرانت همه در خوابند بخواب بادشه خوبان که همه مرده اند
+ نوشته شده توسط کیوان در یکشنبه هشتم آذر 1388 و ساعت
19:44 |
 از آنجایی که هر کشور و ملتی نشانه و سمبولی ویژه از خود دارند ایرانیان یکی از کهن ترین مردمانی هستند که سمبولی بسیارشگفت انگیز و سراشر از دانش و فرهنگ و خرد از خود به جای گذاشته اند که با اندوه فراوان بسیاری از ما ایرانیان از آن نا آگاه هستیم . این نشان " فره وشی" یا " فروهر" نام دارد که قدمت آن بیش از 4000 سال تخمین زده شده است . تاریخچه فره وشی ی افروهر به پیش از زایش زرتشت بزرگوار این پیر و فیلسوف خرد و فرهنگ و دانش جهان باز میگردد . سنگ نگاره هایشاهنشاهان هخامنشی در کاخهای پرسپولیس و سنگ نگاره های شاهنشاهان ساسانی همه حکایت از آن دارد . نکته بسیار شگفت انگیز این نشان ملی ما ایرانیان آن است که تک تک این نشان دارای مفهوم دانشی نهفته است . اینک به تشریح این نشان ملی می پردازیم.
************************************
۱. قرار دادن چهره یک پیرمرد سالخورده در این نگاره اشاره به شخص نیکوکاری و یکتا پرستی دارد که رفتار و ظاهر مرتب وپسندیده اش سرمشق و الگوی دیگر مردمان بوده است و دیگران تجربیات وی را ارج می نهادند. *********************************** 2 - دست راست نگاره به سوی آسمان دراز شده است که این اشاره به ستایش "دادار هستی اورمزد" خدای واحد ایرانیان دارد که زرتشت در 4000 سال پیش آنرا به جهان هدیه نمود ************************************ 3 - چنبره ای ( حلقه ای ) دردست چپ نگاره وجود دارد که نشان از عهد و پیمانی است که بین انسان و اهورامزدا بسته میشود و انسان باید خدای واحد را ستایش کند و همیشه در همه امور وی را ناظر بر کارهای خود بداند . مورخین حلقه های ازدواجی که بین جوانان رد و بدل می شود را برگرفته شده از همین چنبره میدانند و آنرا یک سنت ایرانی میدانند که به جهان صادر شده است . زیرا زن و شوهر نیز با دادن چنبره ( حلقه ) به یکدیگر پیمانی را با هم امضا نموده اند که همیشه به یکدیگر وفادار بمانند . ************************************ 4 - بالهای کشیده شده در دو طرف نگاره اشاره به تندیس پرواز به سوی پیشرفت و ترقی در میان انسانهاست و در نهایت امر رسیدن به اورمزد دادار هستی خدای واحد ایرانیان است . ************************************ 5 -سه قسمتی که روی بالها به صورت طبقه بندی شده قرار گرفته است اشاره به سه دستور جاودانه پیر خرد و دانش جهان "اشو زرتشت" دارد . که بی شک میتوان گفت تا میلیون سال دیگر تا جهان در جهان باقی باشد این سه فرمان پابرجاست و همیشه الگو و راهنمای مردمان جهان است . این سه فرمان که روی بالهای فروهر نقش بسته شده همان کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک ایرانین می باشد. ************************************ 6 - در میان کمر پیرمرد ایرانی یک چنبره ( حلقه ) بزرگ قرار گرفته شده است که اشاره به " دایره روزگار" و جهان هستی دارد که انسان در این میان قرار گرفته است و مردمان موظف شده اند در میان این چنبره روزگار روشی را برای زندگی برگزینند که پس از مرگ روحشان شاد و قرین رحمت و آمرزش الهی قرار بگیرد . ************************************ 7 - دو رشته از چنبره ( حلقه ) به پایین آویزان شده است که نشان از دو عنصرباستانیایراندارد . یکیسوی راست و دیگری سوی چپ . نخست " سپنته مینو" که همان نیروی الهی اهورامزدا است و دیگری "انگره مینو" که نشان از نیروی شر واهریمنی است . انسان در میان دو نیروی خیر و شر قرار گرفته است که با کوچکترین لرزشی به تباهی کشیده می شود و نابود خواهد شد . پس اگر از کردار نیک - گفتار نیک - پندار نیک پیروی کند همیشه نیروی سپنته مینو در کنار وی خواهد بود و او به کمال خواهد رسید و هم در این دنیا نیک زندگی خواهد کرد و هم در دنیای پسین روحش شاد و آمرزیده خواهد بود . ************************************ 8 دامن: دامن فَرَوَهَر از سه قسمت بهوجود آمده كه نشانهی اندیشه و گفتار و كردار بد است .از مشاهدهی این سهبخش درمییابیم كه همواره باید اندیشه و گفتار و كردار بد را به زیر افكنده ،پست و زبون سازیم . پس تنها و زیباترین راه و روش نیک زندگی کردن و به کمال رسیدن از دید اشو زرتشت همین سه فرمان است . که دیده می شود امروز جهان تنها راه و روش انسان بودن را که همان پندارهای زرتشت بوده است را برای خود برگزیده است و خرافات و عقاید پوچ را به دور ریخته است . این تنها گوشه ای از آثار نیاکان گرامی ماست که امروز وظیفه ماست از آن پاسداری کنیم . به امید روزی که ایرانی به هویت ملی خویش بازگردد . اینجا تنها این آرزوی داریوش بزرگ که در سنگ نبشته های خود به جای گذاشته است به حقیقت می پیوندد.+ نوشته شده توسط کیوان در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388 و ساعت
19:1 |
به عکس زیر دقت کنید. چه میبینید؟  وقتی تصمیمتون رو گرفتید، توضیح رو مطالعه کنید. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . لابد 2 نفر رو در حال عشقبازی دیدید؟! جالبه بدونید که تحقیقات نشون داده که بچه ها به هیچ عنوان اون 2 نفر رو که شما دیدید پیدا نمی کنن چون اونا هیچ تجربه مشابهی رو نداشتن. بچه ها در عکس بالا 9 دلفین کوچیک و بزرگ رو دیدن. پس اینجا به شما ثابت شد که خیلی هم آدم بی گناهی نیستی. اما اگر در 6 ثانیه نتونستی دلفین ها رو تشخیص بدی مخت بد جوری داغونه و احتیاج به کمک داری! + نوشته شده توسط کیوان در چهارشنبه بیستم آبان 1388 و ساعت
19:4 |
دوستت دارم .......................... چون تنها ستاره زندگي مني
دوستت دارم .......................... چون تنهاترين مصراع شعر مني
دوستت دارم .......................... چون تنهاترين فكر تنهايي مني
دوستت دارم .......................... چون زيباترين لحظات زندگي مني
دوستت دارم .......................... چون زيباترين روياي خواب مني
دوستت دارم .......................... چون زيباترين خاطرات مني
دوستت دارم .......................... چون به يك نگاه عشق مني ...تمام وجود صدایت می کنم . صدایت می کنم تا نگاهم کنی ، نگاهم کنی تا چشمان پر از اشکم را ببینی ، اشکهایم را ببینی تا دلت برایم بسوزد ، دلت بسوزد تا یک لحظه بیشتر کنارم بمانی . آن وقت از ته دل فریاد خواهم زد و به تو خواهم گفت صادقانه دوستـــــــــــــــــــــــــــــــــــت دارم آن وقت شاید دیگر هرگز تنهایم نگذاری هرگز + نوشته شده توسط کیوان در یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388 و ساعت
18:42 |
+ نوشته شده توسط کیوان در یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388 و ساعت
17:37 |
 زرتشت وقتی کتاب را ببینید جمله ای در روی جلد آن نظرتان را به خود جلب میکند : کتابی برای همه کس و هیچ کس !جمله ی اغراق آمیزی نیست ، چون وقتی خواندنش را شروع میکنید هم میفهمید و هم نمیفهمید ، یعنی جملات طوری هستند که همه میتوانند معنیشان را متوجه بشوند و در عین حال چیزی از آن نفهمند. 
پهلوانان را به همت می دهید
بدترین چیزی که در دل جایگزین می شود کینه توزی است .
" پیام پاک "
بهترین گفته ها را با گوش بشنوید وبا اندیشه روشن بنگرید سپس هر زن و مرد از شما، ازاین دو راه، نیکی و بدی، یکی را برای خود برگزینید پیش از آنکه روز بزرگ گزینش راه زندگانی فرا رسد این آیین را در یابید و نیک بفهمید. + نوشته شده توسط کیوان در دوشنبه پانزدهم تیر 1388 و ساعت
18:48 |
باز شب شد چقدر تنهایم گفته بودی كه شبی می آیم باز شب شد و از پنجره ام همچنان راه تو را می پایم كنج این پنجره ها شب همه شب منم و گریه و های و هایم پشت این پنجره ها تا به سحر پنجه بر پیكر شب می سایم نكند بیهوده عمر خود را پشت این پنجره می فرسایم نكند بیهوده تكرار شود قصه ی چشم به راهی هایم باز چون دیشب و شب های دگر می روم پنجره را بگشایم باز شب شد شب و از پنجره ام همچنان راه تو را می پایم... + نوشته شده توسط کیوان در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 و ساعت
19:14 |
خداییش هر جورشو دیده بودیم جز این یکی!!!
فـــــال لـــــب گــــرفتــــــن
برج حمل (فروردین)
+ نوشته شده توسط کیوان در شنبه سی ام آذر 1387 و ساعت
19:21 |
زورکی نخند عزیزم می دونم اومدی بازی نمی خوام این آخرین بازی زندگیم ببازی خودتو راحت کن فکر کن که جبران گذشته است از منم می گذره اما به دلت چاله نسازی اومدی بشکنی بشکن از من ساده چی مونده قبل تو هر که بوده تموم تار و پود سوزونده تو هم از یکی دیگه سوختی می خوای تلافی باش بیا این تو و باقی احساسی که مونده
گرفتم به خاطر کسي که دوسش دارم بايد دروغ بگم. ياد گرفتم هيچ وقت هيچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره. ياد گرفتم تو زندگيم دل کسي رو که بفهمم دوسم داره، هر روز بهبهونه اي بشکنم. ياد گرفتم گريه هاي هيچ کس رو باور نکنم. ياد گرفتم هيچ وقت به هيچکس فرصت جبران ندم. ياد گرفتم هر روز دم از عاشقي بزنم ولي خودم عاشق نباشم. افسوس که خیلی دیر یاد گرفتم....
عشق یعنی صبر فقط برای تو عشق یعنــی جستجو برای نگاه تو عشق یعنی اعتنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاد عشق یعنی اطمیــــــــــــــــــــــــــــــنان از خودت عشق یعنی مسئولـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیت عشق یعنـی آرزوی دلنشین عشق یعنی جنون این زمین عشق یعنی حقیقت پنـــــهان عشق یعنی شادی بعد ازغم عشق یعنی مجازات شدن به دست یــــــــــــــــار
+ نوشته شده توسط کیوان در جمعه بیست و چهارم آبان 1387 و ساعت
12:23 |
  زندگی، ارزش آنرا دارد که به آن فکـر کنی. زندگی، ارزش آنرا دارد که ببویی اش چون گل، که بنوشی اش چون شهد. زندگی، بغض فـروخورده نیست. زندگی، داغ جگــــر گـــوشه نیست. زندگی، لحظه دیدار گلــی خفته در گهــــواره است. زندگی، شوق تبسم به لب خشکیده است. زندگی، جـــرعه آبی است به هنگامه ظهـــر در بیابانی داغ. زندگی، دست نوازش به ســر نوزادی است. زندگی، بوسه به لبهای گلی است که به شوقت همه شب بیدارست. زندگی، شـــوق وصال یار است. زندگی، لحظه دیدار به هنگامــــــه یاس. زندگی، تکیه زدن بر یــار است. زندگی، چشمه جــوشان صفا و پاکـــی است. زندگی، مـــوهبت عرضه شده بر من انسان خاکـــی است. زندگی، قطعه سرودی زیباست که چکاوک خواند که به وجدت آرد به سرشاخه امید و رجا. زندگی، راز فـروزندگی خورشید است. زندگی، اوج درخشندگــــــی مهتــاب است. زندگی، شاخه گلی در دست است که بدان عشق سراپا مست است. زندگی، طعــم خوش زیستن است، شور عشقی برانگیختن است. زندگی، درک چرا بودن است، گام زدن در ره آسودن است. زندگی، مزه طعم شکلات به مذاق طفل است. به، كه چقدر شیـــرین است. زندگی،خاطره یک شب خوش،زیر نور مهتاب،روی یک نیمکت چوبی سبز،ثبت در سینه است. زندگی، خانه تکانی است. هر از چندگاهی از غبار اندوه. زندگی، گـوش سپردن به اذان صبح است که نوید صبـح است. زندگی، گاه شده است خوش نیاید به مذاق. زندگی، گاه شده است که برد بیراهم. زندگی، هر چه که هست، طعـــم خوبی دارد، رنگ خوبــــی دارد.
+ نوشته شده توسط کیوان در یکشنبه دهم شهریور 1387 و ساعت
19:49 |
ای که می پرسی نشان عشق چیست .............................. شقایق گفت:با خنده نه بیمارم، نه تبدارم + نوشته شده توسط کیوان در شنبه نوزدهم مرداد 1387 و ساعت
20:2 |
دلم تنگ است دلم می سوزد از باغی که می سوزد . نه بیداری نه دیداری نه دستی بر سر یاری مرا اشفته می دارد چنین اشفته بازاری امشب حسابی دلم گرفته نمی دونم چرا دوست دارم داد بزنم اینو فریاد بیرون نمی یاد اونجایی بجای من داد بزن مرسی
بس كه لبريزم از تو مي خواهم
حالمان بد نیست غم کم می خوریم کم که نه هر روز کم کم می خوریم در میان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ی مردم شدم آب می خواهم سرابم می دهند عشق می خواهم عذابم می دهند بعد از این با بی کسی خو می کنم آنچه در دل داشتم رو می کنم
خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی آفتاب نیستم از مردم خنجر پرست بت پرستم بت پرستم بت پرست
خنجری بر قلب بیمارم زدند بیگناهی بودم و دارم زدند دشنه ی نامرد بر پشتم نشست از غم نا مردمی پشتم شکست سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد داد شد عشق اخر تیشه زد بر ریشه ام تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام
عشق اگر این است مرتد می شوم خوب اگر این است من بد می شوم بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم دیگر مسلمانی بس است
من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام قفل غم بر درب سلولم مزن
من خودم خوش باورم گولم مزن من نمی گویم که خاموشم نکن من نمی گویم فراموشم نکن من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غمخوار باش من نمی گویم دگر گفتن بس است گفتن اما هیچ نشنفتن بس است
روزگارت بادشیرین شادباش دست کم یک شب تو هم فرهاد باش
آه در شهر شما یاری نبود قصه هایم را خریداری نبود وای رسم شهرتان بیداد بود شهرتان از خون ما آباد بود از درو دیوارتان خون میچکد خون من فرهاد مجنون می چکد خسته ام از قصه های شومتان
خسته از همدردی مسمومتان این همه خنجر دل کس خون نشد این همه لیلی کسی مجنون نشد آسمان خالی شد از فریادتان بیستون از حسرت فرهادتان کوه کندن گر نباشد پیشه ام بویی از فرهاد دارد تیشه ام
عشق از من دور و پایم لنگ بود قیمتش بسیار و دستم تنگ بود گر نرفتم هر دو پایم بسته بود تیشه گر افتاد دستم بسته بود
هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه فکر دست تنگ ما را کرد؟ نه هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه هیچ کس اندوه ما را دید؟ نه
هیچ کس چشمی برایم تر نکرد هیچ کس یک روز با من سر نکرد هیچ کس اشکی برای ما نریخت هر که با ما بود از ما میگریخت
چند روزیست حالم دیدنیست حال من از این و آن پرسیدنیست
گاه گاهی بر زمین زل میزنم گاه بر حافظ تفائل میزنم حافظ دیوانه فالم را گرفت یک غزل آمد که حالم را گرفت ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود انچه می پنداشتیم + نوشته شده توسط کیوان در پنجشنبه ششم تیر 1387 و ساعت
21:9 |
میفشارم قلم به سینه برگ
میستایم شکوه مستی را با هزاران هزار سوز وگداز مدهم شرح رنج هستی را قسمت من ززندگی اینست سرسپردن به تیغ رسوایی ناله از رنج زندگی کردن گریه در کنج تلخ تنهایی در شبانگاه تیرهءدل من غیر شمع وجود نوری نیست جز خیالم که در خیال تو است زنده ای دردرون گوری نیست جز من وغم که یار دیرینیم یاری اندر کسی نمیبینم از نگاه کسان بجز نیرنگ غنچهء دیگری نمی چینم میرود اشک سردم از سر درد بر زمین تاکه سیل خون گردد درنوردد حدیث هستی را قصه در مستی وجنون گردد زنده ام من در درون محبس تن به گناه کبیر بیداری زنده ام در سیاه چال زمان تا بگیرم جزای هشیاری من چه گفتم بجز حکایت خویش کاینچنین خلق کافرم خواندند نشنیدند عجز ولا به من بیخود از خویشتن مرا راندند می وزد باد سرد و خشک خزان بر نگاه من پریشان حال میزند سرنوشت بد بختم همچو برگی خزان زده پر و بال بار الهی هزار بارت شکر که دلم را به غم صفا دادی سینه ای داده ای و ممنونم که به درد و غم آشنا دادی + نوشته شده توسط کیوان در چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387 و ساعت
19:35 |
|
درباره وبلاگ
|
